deliler gibi gülmek istiyorum... kahkahalar atıp ayaklarım yere basarak ..hakederek önce... nedenli sevniçlerim olmalı.. elle tutulur mutluluklarım ..
beklemek olsa bile..
canım uzun zamandır sıkkın..
gözlerim morarıncaya kadar ağlamak istiorumm..morarıncaya yaş kalmayıncaya kadar ama yaşlarım hiç bitmeden bir daha bir daha... insan olmanın tadına vararak..sonuna kadar hissetmek istiyorum..
çok mu şey istiyorum....(?)
canım hayli sıkkın..yanıyormu bilmiorum..
kendimden gitmek isitorum...herkesi ,herşeyi, kendimi, burada bırakıp uzağıma gitmek .. ..kimse kendinden kaçamadı..
'dilsiz' yaşlarım var zamansız sebebsiz...sağır ve kör adımlarım...adımlarım..yerinde saymalarım... ruhuma duyarsız benliğim var ..söküp atamadığım bir 'ben' im var...
canım yanıyor...azıcık acı..
ağır cümlelerim olsun istiyorum..kalp kırmayan...sadece bir kaç cümle yetsin ve herkes anlasın istiyorum..duruşu asaleti olan kelimelerim olsun...çırpınmadan konuşmak ..sakin duruşlarım olsun..ağır..
canım hala sıkılıyor...
ve yerinde susmalarım, sessiz ifadelerim olmalı..her lafa verecek cevabım olmadan..
sıkılıyor...
..canım
kaybettğim isteklerim olsun..eski büyümek isteyen liseli kızın hayranlık uyandıran devrimlerini geri istiyorum...
canım daha çok sıkıldı...
herşeye yetmeliyim ..her işin hakkını vererek...filistine kadar uzanmalıyım..yarın gözlerine bakabilmek...direnişinize yeniden selam diyebilmek..yeniden..
yanıyorum...acıyorum..
kocaman yüreğim olsa herkesi kucaklasam..nefsime yapılanları unutsam bir tebessüm taksam yakama...gururum olmasa...helallik istesem güncemde boşluğa bıraktığım maziden...(!)
kanıyorum...canım keşke sadece sıkılsa...
zamanım olsa...ölmeden önce ölsem..dirilişe uyansam sonra..
zimmetli zanlarım bana bir beden büyük.. hepsi taze aşka yakıştı..
-ey peri kızı..gerçekmiydin.. gerçek olmanı hep diledim !
peri kızına çağrı:
''çiçek gibi tazecik..kıymetli bitanecik.. ailesinin gülü...mecnunun leylası..peri kızının gerçeği.. gazeller...sessizlemeler...övgüler... aşk ve özlemin şaha kalktığı bütünlemeler... sana ve aşka sarfedilen bütün cümleler önünde selam durur.. neredesin...?''
izlemek payıma düşerken.. inanmakta duama düştü..
izledim... seyirciydim.. inandım...
şimdisi soru işareti... sonrası geniş zaman...(?) ve diliyorum..herşey herkes için güzel olsun..
çok şükür ki..izler siliniyor zamanla.. yoksa sinede kopan fiiganın çığ olmasına kimse engel olamazdı..
ve; geçmişe ait herşey gözlerimden bir bir aktı...
konu dışı:
hey sen aragon 'mutlu aşk yoktur' demişsin ya hani.. aslında anlatmak istediğini anlıyorum tek cümlene takılıp salaklığına dem vuranların aksine..tanımlamayı baştan iyi yapacaktın aragon..aşkın ederi mutlulukturki mutsuzluğuyla..! aşkı aşk yapan bu iki zıt ama yakın duygu oluşturur ve çoğullar..yani sen aşk yazarken aşkın içeriğindekileri ayırıp ayrı br kelime gibi cümle kurmana gerek yoktu anlayamadığın tek yer bu...ve aragon aşka talip olanlar bilirler;acısını,yaşlarını,kahırlarını ...
-Ellerim mecburiyet... ceplerimde kalan son bozuklar...herşeye rağmen cömert bir vazifeye düçarım.. * Son bir ninni dinlemelisin benden...rica makamından art niyetsiz bir ninni.. Türkülerimi hiç sorma unutmaktan geldim.fazla şakımış olmanın yan etkisi muhtemelen... oyalanmadan bir gerçeği haykırmalıyım mungan ın kaleminden ; ‘’bir hikayeyi sonuna kadar yaşamak uğruna daha başlangıçta göz yumulan birkaç karanlık işaret aktıkça siyaha boyar bütün ferman fermanın okunmaz siyah olanı denir görmezden gelinen karanlığın kanıdır oysa ilerledikçe fermanı siyah yapan okunmaz yazı değil bu kaderin daha başından okunabilirliğidir’’ * -Ellerim hükümlü..ellerim kan... Suç ve caza hüviyetinde yargılarım; suçluyum-suçlusun-suçlu-suçluyuz-suçlular.. Hangi ırmakta yıkansam arınamam...ki bilirmisin akarsuda da iki kere yıkanılamaz.. yani ...büyük harflerle de ; -SUÇLUYUM ... kandırılmış hissiyatını hiç içinden atamamış bir suçluyum ...ihanet sahibiyken ellerimde bir hançerle çizilen bir portrenin de korkak bir figüranıyım üstelik...çok güzelim ya o bakımdan..üzerime tutulan ne varsa iyi taşır ,yakıştırılır -yakışırım... yani yine hırçınım... birde en asisinden süheyla... ancak ...; ilkim..tekim..-di li geçmişim..: kazım ve şevval türkülerinde ‘yüzunden silunmesun oy biçağumun yarası’ diyorya.. ben..; ‘ lütfen silinsin diliyorum..!’ çünkü yaralarını görüyor suçlarımı örtemiyorum...ve sadece izim kalmasın diye dileyebiliyorum.. ve İçimizde kaldığını sandığımız gölgesi büyük ukdeyi boğazımıza düğümlenen ve hiç söylenmemiş hatta hiçbir zamanda söylenmeyecek devrikler di diye diye sağır edeceğim bu YARayı ... * -Ellerim kelepçe,,ayaklarım mühür... Yüksekten hep kortum bilirsin..ki ben bu dağın en tepesindeydim..ve tektim..sen sadece karşıdan el sallayandın ..oysa benim yanıma gelip bu koca dağları beraber aşmayı hiç düşünmedin..sonra zaten yoruldun uzun uzadıya bakarak gittin..kırgın naralar attınsa da ben anlayamadım çünkü dört duvar arasındaki uçurumlarda kal a kaldım.. Dört yanımdan asılan kelepçeler tek bir adımda bile bırakmadı ki sana geleyim... Yaralım;bağrıma bastıra bastıra seni, söküp atıyorum geçmişimden bu gece... Kalbinden ve eflatundan taşınıyorum anla ... * Bu sayısalların içinden hiç çıkmadım ben...kaç kere topladıysam ümidimi olmadı...böldüm acıları defalarca..aşkla çarptım sonuç yine yeniden hep aynıydı...küsürlü bir sonuca ulaşamadım ki tam ve net bir sonuç bekleyeyim..bir sonuca naptıysam varamadım ben..ve sonunda da çıkardım ..çıkardım..çıkardım... Ve işte bol bilinmeyenli denklemin çıkarma işleminden elde ettiğim sonuç sıfırın altında yani EKSİ VEDA. YİTİĞİM bilirsin bu aşkın mesnevisi giriş ve sonuç şeklinde yazılmış ve bitmiştir.gelişme bölümü ise çığlık makamında sessiz harflerle yalnızca okunmuş ümitsiz bir kuyuda hürriyetine kovuşmuştur... ‘’Türküler doğru söylüyormuş İnandım/ sevdalar Ağlatarak bitiyor Kirpi saçaklarından tutuyorum gök kubbenin Yokluğunda Gece gibi bir mezarın içindeyim /Bıktım/ Bu şehri beslemekten yoruldum artık Yeryüzünün mor renkli paradoksu Gözlerine peçelidir yüzüm… Yazgılarım yorar Sen bu yükü kaldıramazsın Gidebilirsin şimdi Mısralara geçit vermemiş Deli Dumrul’a Yakalanmadan...’’(M.T.) ......................... ..bitti.. geçmiş HüKüMsÜz BiR üNlEm şimdi...2007...
''Nerede kalmıştı hayat….. Nedenlerle hep geriye sayardı hüzünler…çığlıklar kopardı (kim duyardı) sinenin en dibinde..sessiz …sessiz…adı çığlıktı….. Haykırmalı mıydı insan?.neye yarardı…
Dün günlerden hüzündü…… Belki yarında…..
Ama bir bugün vardı..bugünü yaşamak vardı….ve gönül hoşluğuyla razı olmayı yaşamak..gelene razı olmak….gelecek olana da…..hep geç anlardı insanoğlu….razı olmayı nakşedememişti alnına,amacına,yüreğine insan…nankördü nede olsa….
İnsan hayatı görebildiği kadar sanıyor……görebildiği kadar yaşamaya devam ediyor….ve o derece hayat mücadelesi verebiliyor… okyanusta mı…?gün elbet geliyor ve sıranın sende olduğunu anlamanla okyanusun içine atıldığını anlaman bir oluyor ki..sen yüzme bilmezsin…
bazı şarkılar vardır...dinledikçe kaybolup gidersiniz ve başka diyarlarda bile bulabilirsiniz kendinizi...kii o şarkılar bizimdiir...dinlerken aldğımız tat bambaşkadır tarife sığmaz...yaşanmalıdır...ve hatta an olurki tutkuya dönüşür bütün gün kulağınızda hep aynı nakarat... (bir çok nakarat benimle...)
bazı umutlar vardır....sizi alır başına tac edip sadece uçurmakla kalmaz üzerine birsürü eşantiyuonuda beraberinde getirir...hayaler.. her umut yanılsanızda ..umut tükenmez insanda..belki hedef değişir....
bazı hayaler vardır...sonu bucağı olmayan tozpembe bir devr-i alem.....karışla ölçülmez..adımla saysan hiç bitmez..biri biter dieri gelir peşinsıra...sen bu sondu sansanda...
bazı sevinçler vardır...hayatımızın çoğunda..çoğumuzda..ve çoğumuzun kapsama alanında...ebatı mühim olmayan sevinçler...ve hep biriktirebilirsek bonus sevinçler...
bazı hüzünler vardır...alır sizi yerden yere vurur...onun başına tac etmesi işte budur...yaşattığı kahrı kelimeler kaldırırmı bilinmez ama hayatın her safhasında her ilkin sonunda belki başında illaki sizi bulur vazgeçilmezdir..vazgeçilmezimizdir...
ve bazıı şeyler vardır...kelimeler hükümsüz..kelimeler sahipsiz..kelimeler öksüz kalır...ancak ve ancak yaşanmalıdır..gönlümden parantez açıyorum ve içine insanlığa dair herşeyi sığdırıyorum
(...)
ve hepisine tercuman olma çabasında şiirler,makaleler devrikler vardır....aşka dair...geçilmez ayrılığa...ölüme, özleme ,öfkeye dair...sevince ve mutluluğa dil olan dizeler...acizliğimize merhem olacakmış gibi haykıran satırlar...yazdıkca bir bir dökülen sırlar vardır özünde...okudukçada hançer gibi bağrında...eskiye dair ne varsa ince ince kanarken onulmaz yaralarına tuz misali bastırdığın dizeler..sözler..satırlar...
ve seni hiç olmadık bir vakitte eline kalemi aldırıp defterin
başına diken kelime avcılığı yaptıran bir çok parantezde barınan anlamdıramadıkların vardır...
kiminin derdi kimseyi germedi...ateş aynı ateş..düşen aynı kor ve aynı adres...
'A' dersem bir kıyamet kopacak belki bir çam devrilicek..
biri boynunu büküp hüzün mağrur ahestelenecek.. yada maskenin hası şen kahkahalarıyla atıp atıp yakalamaya çalışacak... bilmiyorum belki sevda coşacak ve koşacak.. biri yine kalkıp nem kapacak sonra yağmur yağacak... diğeri asıp asıp kesecek sonra hepsi odun ve yakılacak..
an geliyor fazla anlamlar yüklüyor insan söylemeyeceklerine bile..halbuki bilmiyor yada unutuyor cürmüm kadar bile yer etmeyecektir alfabesi...
..................................
hayat hergün yeni bir mevsim yüklüyor insanın ruhuna..tek düze sıradan gidiyor sandığın yaşamında tezatlıklara gebe olduğunu çok sonra anlıyorsun adımlarının..
Kelimeler mızraklı bir ok gibidir..ve gideceği yeri her zaman olmasa da bilir...
Bir çok itham bir çok infazlı bir yaşam sürmecinde uzun zaman oldu mızrakları göğüsleyeli...kaçmaya yada korunmaya çalışmak yersiz vede gereksizdi ardı arkası hiç kesilmeyen hiddetli savruk ithamlardan..ve getireceği onulmaz yaralardan...
önce kendini yaralar sonra tüm öfkeyle mızraklı kelimelerini savururdu..yaraları da kelimeleri de çoktu...sadece onundu.. geçmişiyle birlikte başını hep duvara vurmaktan acılar soğuk anılar soğuk belki kalbide soğuktu...bu yüzden mızrakların hızıda o derce olmalıydı..soğuk ve keskin..
Önce bütün kelimeler bilenir sonrada etrafda ne var ne yok hepiside gidecekleri yeri bilir...
_Öfke haklı bir nedendir....
Okuyalım..daha çok kitap okuyalum..sonrada varsa yoksa anlatalım aslolanın hayatı okumak olduğundan...ama unutma öfke haklı bir neden...
_mızrakları iyi bileyin...
dünya dediğimiz karanlık ve hep masal değil midir...herkesin anlatacak ne çok masalı vardır...
_değişiklik olsun ninniler benden..
kelimelerin şaşası çoğu zaman etkili olur..ama çoğu zaman..çünkü hep bir kişinin onulmazları karşındakinin ifadesini kısıtlar...ses daha da kısılır ki o hep suçludur nasılsa..söyleyecekleri hükümsüz kalır..
_taşlarınızı müzdelife den toplamanıza gerek yok dilinizin ucundakiler kafi...
ne şaşalı kelimelerim var nede yutkunduklarım bir solukda çıkar...
Günahını kabul etmek ve itiraf etmek kendi içinde, tövbe etmekle bütünleşir ‘en önemlisi ve en zoru’ budur aslında...ve insan bunu sormalıki kendine, yeni bir gün doğabilsin ve suçlamalar bitebilsin..cesaret dediğin şeyin birinci adımıdır ki hergün tövbeni yenilemek zorunda kalırsın ve birden ikiye geçemezsin..tek adımla bitmez çünkü... İkinci en büyük adım rıza dır ve hep sınıfda kalmışızdır...
Doğru olmadım ..haklı hiç..iddiamda olmadı.. kavgamda.. sadece; acizim gamsızlığım çok.. acizim siyahi bir günahkarim..acizim kalbimin buzullarını gözyaşlarım eritmeye yetmiyor..acizim nankör nefesler almaktan kurtulamıyorum..acizim yalanlarla yoğruldum..acizim ahir zaman hastalıklarını taşıyorum yazıkki....acizim hayatı okuyamıyorum.. acizim yorgunluklarım bir uykuyla geçmiyor..gaflet ağır bir uyku..acizim anlayış yoksunlarını anlamaktan yoksunum..acizim tekel doğruların olduğu yerde nefes alamıyorum..acizim hep ben konuşurum ve sadece ben bilirim diyenlere söz bulamıyorum...acizim ezici rahat tavırların karşısında kasıldığım için..acizim beynimdeki hakikatleri, öğrendiğim doğruları silemediğim için...acizim kelimelerim değerli cimriyim..içimdekiler özel...acizim özellerimide herkesle paylaşmadığım için...acizim en yalnız ve gafil bir anda vurulduğum için..acizim bütün hüsnü zanlarımı ve hayallerimi kuruttuğum için...
Acziyetimi biliyor günahlarımı silemiyorum...
-Aynayı yüzüme tuttum...gözlerimden taşan kire dayanamadı ve paramparça oldu...
Kendimi biliyor ve adımlarımı bir adım geri atıyorum...
Hey yabancı bu bir sitem değildir...bir ünlem taşımaz..(belkii)
Ey benim delik deşik olmuş yamasız yarım yamalak heybem….her sızıyı hiç utanmadan sahiplenirsin sanki taşımaya mecallin var gibi…kaldırmaya heveslenirsinde deliklerden sızanları toplamayı hiç beceremezsin….bununla da kalmayıp sen gidersin ..düşenler kalır olduğu yerde vepis bir gülümsemeyi hemen iliştiriverirsin..ve ben hiç anlamam..yada anlamak istemem…..
